• GUEST WRITER

Τι όντως συνέβαινε;


news247.gr

Κάθονταν στο μπαλκόνι του πατρικού τους σπιτιού και κοίταζαν μέσα από το τζάμι της πόρτας στο υπνοδωμάτιο. Εκεί εκτυλισσόταν η ιστορία, «παίζεται το δράμα» είπε ο μεγαλύτερος, ή «η κωμωδία» τον διόρθωσε ο επιρρεπής στις αστειότητες μικρότερος αδερφός του, το θέμα όμως ήταν πως ό,τι και να παιζόταν και οι δυο τους ήταν εκνευρισμένοι. Είπαν και αυτοί μια φορά να λείψουν το Δεκαπενταύγουστο, όχι μακριά, να μέχρι την Κόρινθο να πάνε, να ευχαριστηθούν το μπάνιο τους, να φάνε με τους φίλους τους, να χαλαρώσουν με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, αλλά δεν τους βγήκε. Ό,τι φτάσανε, «η μάνα, η μάνα αρρώστησε» τους τηλεφώνησε η αδερφή τους, «έχει πόνο στο στήθος, στον ώμο, στο σαγόνι, ελάτε γρήγορα, μπορεί να είναι έμφραγμα». Τα μάζεψαν και αυτοί, «η μάνα, η καημένη η μάνα, πάμε να δούμε τι γίνεται, λες να πεθάνει» είπε ο ένας, «αυτή είναι γερή σαν ταύρος» είπε ο άλλος, «αλλά εμείς πρέπει να πάμε, δεν μπορούμε να αφήσουμε την αδερφή μας μόνη της στα δύσκολα.».


Κάθονταν λοιπόν αναστατωμένοι στο μπαλκόνι με τις γυναίκες τους, ενώ πιο πέρα τα παιδιά τους έπαιζαν, τους είχαν πάρει τα μυαλά με τις φωνές τους. Παρακολουθούσαν την πρόοδο της εξέτασης, και “πώς τον βρήκαμε το γιατρό, να ναι καλά ο χριστιανός που δεν έλειπε διακοπές και γλυτώσαμε την ταλαιπωρία στο δημόσιο νοσοκομείο”, σκέφτονταν. «Τελείωσε το καρδιογράφημα, βγάζει το καλώδια, την ακροάται τώρα», έλεγε ο ένας στον άλλο, τίποτα δεν τους ξέφευγε. «Τώρα την έβαλε να κάνει ασκήσεις, κοίτα, ένα αυτοσχέδιο τεστ κοπώσεως φαίνεται πως της κάνει, έμπειρος γιατρός είναι, θα καταλάβει τι έχει η μάνα, λες να τη γλυτώσει;» είπε ο μεγαλύτερος. «Αναρωτιέμαι αν ένας γερός άνθρωπος και νέος ακόμα, μπορεί να κάνει το τρέξιμο που κάνει η μάνα τώρα», απάντησε ο μικρός.


Τέλειωσε πάντως σε λίγο ο γιατρός, μαζεύτηκαν όλοι τους στο δωμάτιο της μάνας να μάθουν τη διάγνωσή του. Εκείνη ξαπλωμένη στο κρεβάτι, «πονάω λιγότερο αυτή τη στιγμή, αλλά πονάω», σιγοψιθύριζε. «Όλα καλά, μην ανησυχείτε, τους είπε ο γιατρός.». «Δηλαδή γιατρέ, θα ζήσει, την πήρε ελαφρά»; ρώτησαν. «Μια χαρά είναι για την ηλικία της. Κανένα πρόβλημα δεν διαγνώσηκε. Η καρδιά της τέλεια δουλεύει.”


“Και οι πόνοι και η δύσπνοια;”

Αν όντως υπήρξαν, θα μπορούσα να τους ονομάσω νευρόπονους , να τους αποδώσω σε άγχος ή στενοχώρια. Γι' αυτό θα της δώσω ένα ηρεμιστικό.

Έφυγε ο γιατρός αφού τον ευχαρίστησαν για τη μεγάλη εξυπηρέτηση που τους έκανε και «φεύγουμε και εμείς μάνα, να σε αφήσουμε να ξεκουραστείς, να αναρρώσεις», της είπαν. «Μα δεν θα μείνετε να φάμε όλοι μαζί χρονιάρα μέρα»; είπε αυτή. «Τι λες ρε μάνα, εσύ είσαι άρρωστη και θέλεις και τραπέζι. Έπειτα υπάρχει τίποτα να φάμε; Ποιος θα μαγειρέψει τέτοια ώρα και τι»; «Μα έχω μαγειρέψει, σηκώθηκα νωρίς, σας περίμενα όπως πάντα το δεκαπενταύγουστο», τους απάντησε. Άφωνοι μείνανε όλοι. Και δεν της είπαν « μα σου είχαμε πει, μάνα, πως δεν θα 'ρθουμε, θα πάμε μια εκδρομούλα», δεν είχε νόημα.

Συνήθως η ψυχολογική ένταση μετατρέπεται, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες σε ασυγκράτητη ιλαρότητα. Γέλασαν και αυτοί με την ψυχή τους για το τέχνασμα της μάνας τους και ορκίστηκαν πως δεν θα τη ξαναπάθουν. Το βλέμμα όμως που τους έριξε «η βαριά άρρωστη» γριά γυναίκα, δεν τους άφηνε και πολλά περιθώρια πως θα τηρήσουν τους όρκους τους. « Σιγά που θα περάσει το δικό σας. Έχω εγώ τρόπους για να γίνεται ό,τι θέλω, να το ξέρετε», υπονοούσε. Για την κατάσταση πάντως της υγείας της καθόλου δεν ανησυχούσαν. Την είχαν άλλωστε αποσαφηνίσει τα λόγια του γιατρού. Κυρίως αυτό το “όντως” που χρησιμοποίησε έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Η μάνα τους “όντως” δεν ήταν άρρωστη, όμως τα κεκτημένα τόσα χρόνια δικαιώματά της δεν ήθελε “όντως” σε καμιά περίπτωση να τα απεμπολήσει.

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png