• GUEST WRITER

Τα παντοτινά μηνύματα της Ανάστασης

του Γιώργου Ξανθόπουλου


Πηγή εικόνας: proseuxi.gr

Το μήνυμα της Ανάστασης, διαφορετικά εκφρασμένο φέτος, αλλά πάντα επίκαιρο και διαχρονικό: η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό. Η νίκη της ζωής επί του θανάτου, τόσο του βιολογικού, όσο και του ηθικού, αυτού της κατάπτωσης. Η υπέρβαση της φθοράς. Αυτά ίσως σε αδρές γραμμές, συμπυκνωμένα είναι τα βασικά μηνύματα. Η ελπίδα, αυτή η απλή διατύπωση μα με την τόσο βαρύνουσα σημασία -της οποίας η ρητή και απηλλαγμένη αιρέσεων, επιπρόσθετων ορισμών και προθεσμιών έκφραση- είναι αίτημα επιτακτικό για όλη την ανθρωπότητα. Την έχουμε ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή μας.


Ας αναλογιστούμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία της ελπίδας στη ψυχολογική διαχείριση ακραίων καταστάσεων. Δεν είναι ώρα να ξεκινήσουμε τις βαρύγδουπες αναλύσεις περί συνεπειών του κορωνοϊού. Οι αλλαγές είναι σίγουρα προ των πυλών, αλλά θα υπάρξει χρόνος και χώρος αργότερα για μία βαθύτερη ανάλυση αυτών, από τη μία πλευρά στο οικονομικό πεδίο, τις εργασιακές σχέσεις, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και από την άλλη στα θέματα που άπτονται της καθιερωμένης κοινωνικής συμπεριφοράς και γενικά της καθημερινότητας. Όλοι μας έχουμε ανάγκη από εκείνους τους λόγους που αφυπνίζουν συνειδήσεις, που προβληματίζουν δημιουργικά, που βοηθούν στη γαλήνη της ψυχής και του νου, που υπενθυμίζουν την ανάγκη επιστροφής μας σε εκείνες τις θεμελιώδεις αξίες που διαφοροποιούν την ανθρώπινη υπόσταση από όλες τις άλλες.


Κυριότερες αυτών: η αγάπη και η αλληλεγγύη. Πώς εν τοις πράγμασι αποδεικνύονται αυτές; Με το να εκδηλώνουμε ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και να προβαίνουμε σε καλές πράξεις. Ας ξεκινήσουμε επιτέλους! Ας μη διστάσουμε βλέποντας γύρω μας τις αντίθετες, τις κακές πράξεις, γιατί όπως σωστά ερμήνευσε ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς σχετικά με το «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23,34), ανεξάρτητα από το αν ξέρουν ή όχι οι πράττοντες το κακό, τι ακριβώς κάνουν, στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό δοξάζοντας παράλληλα τον Δίκαιο και το δίκαιο. Διαποτισμένοι από το κακό, αγνοούν την μυλόπετρα που έρχεται επιθετικά κατά πάνω τους να τους συνθλίψει. Είναι, όμως, τέτοια η αμόλυντος και παντοδύναμος ενέργεια του καλού που θα τραβήξει προς την σωστή κατεύθυνση και το αποπροσανατολισμένο πλήθος, γι’αυτό άφοβα ας πράξουμε το καλό!


Την ανεξικακία της παραπάνω ρήσης, συμπληρώνει η ανάγκη για ευκολότερη και συχνότερη συγχώρεση. «Ἀμήν, λέγω σοι, σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43). Εφόσον το έλεος του Θεού είναι τόσο μεγάλο ως προς τους αμαρτωλούς, εμείς ως άνθρωποι δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε άτεγκτοι ως προς αυτό. Ο κάθε άνθρωπος δικαιούται δεύτερης ευκαιρίας, ειδικά εκείνος που πραγματικά θέλει να επανορθώσει. Επιπλέον ο Χριστός με την ρήση Του «Θεέ µου, Θεέ µου, ἱνατί µὲ ἐγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46) τονίζει την αδύναμη ανθρώπινη φύση, αυτή ήταν που έπασχε επάνω στον Σταυρό. Αλίμονο, αν έπασχε η θεία Του Φύση. Για αυτό και ενσαρκώθηκε ως άνθρωπος, για να γίνει άνθρωπος στο σώμα και την ψυχή, για να μπορέσει όταν έρθει η στιγμή να πάσχει για αυτούς και να πεθάνει για αυτούς. Ας εμπνευστούμε λίγο από αυτήν την αυτοθυσία του Κυρίου κι ας διευκολύνουμε, όπου μπορούμε τουλάχιστον, την ζωή του πλησίον μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε δίπλα στους πάσχοντες και δη στους δικούς μας ανθρώπους. Αναλογιστείτε: σ’ αυτό μας το καθήκον ανταποκρινόμαστε όπως πρέπει; Μήπως μας κυριεύει μία εγωπαθής ψυχωτική νοοτροπία που αποκρυσταλλώνεται σε μία ατέρμονη προσπάθεια για "προσωπική εξέλιξη" (πόσο παρεξηγημένη άραγε αυτή η έννοια!) και επίτευξη διαφόρων ανούσιων στόχων;


Είπε επίσης ο Κύριος «Πάτερ, εἰς χεῖρας σου παρατίθεµαι τὸ πνεῦµά µου» (Λουκ. 23,46), πράγμα που αποδεικνύει πως από Αυτόν ήρθε και όχι αυτόκλητος Σωτήρ όπως πολλοί τον κατηγόρησαν! Εδώ μας υπενθυμίζει και μας προειδοποιεί για τους κινδύνους του εγωκεντρισμού, της άκρατης φιλαυτίας και της υπερεκτιμήσεως των όποιων δυνατοτήτων μας. Δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε τον Δημιουργό μας! Μην πέσουμε σε αυτή την σοβαρή πλάνη! Ίσως είναι το μεγαλύτερο λάθος και η μεγαλύτερη άρνηση του Θεού. Οι συνέπειες δε από την εφαρμογή αυτής της αφροσύνης, έχουν ήδη δείξει ιστορικά, τις τραγικές συνέπειες τους στις ανθρώπινες κοινωνίες (βλέπε το ιδεολογικό υπόβαθρο της τραγωδίας του Β' ΠΠ).


Η οριστική φράση: «Τετέλεσται». Δεν σημαίνει πως τελειώνει η ζωή! Όχι! Τελείωσε η επικεντρωμένη στη σωτηρία του ανθρώπινου γένους αποστολή, με τον επίγειο θάνατο. Η πορεία όμως προς το μεγαλειώδες αξίωμα, την νίκη πάνω στο θάνατο, την Ανάσταση και τη δόξα δεν τελειώνει ποτέ. Κατ΄αυτόν τον τρόπο απεικονίζεται η ατελεύτητη προσπάθεια για την κατάκτηση του «καθ’ ομοίωσιν», όχι μόνο του «κατ’ εικόνα». Όσο επώδυνη και να είναι η πορεία ως προς το Φως, πρέπει να την επιχειρήσουμε.


Για να το ξεκαθαρίσω, σκοπός αυτού του κειμένου σε καμία περίπτωση δεν ήταν η οποιασδήποτε μορφής κατήχηση, αλλά η επισήμανση της ανάγκης επιστροφής των ανθρώπινων κοινωνιών στις ρίζες τους, στις ουμανιστικές αρχές και αξίες των οποίων ο κατάλογος δεν περιορίζεται εννοείται στα πλαίσια αυτού του άρθρου. Η τραγωδία του κορωνοϊού ίσως είναι μία ευκαιρία ιδανική για αυτήν την αναγέννηση και κυρίως για την απαραίτητη αναθεώρηση των «καθεστηκότων». Αναθεώρηση όχι μόνο των κακών μας συνηθειών όπως η δίψα για χρήμα, δόξα, εξουσία ή η καταναλωτική μας μανία, αλλά του ίδιου μας του είναι, μέσα από την επαναπροσέγγιση της σχέσης μας με όλα τα ζωογόνα για εμάς στοιχεία, ήτοι: τη σχέση μας με το περιβάλλον και τα ζώα, τη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους έως και τη σχέση μας με τον ίδιο τον Θεό. Αυτά τα θέματα πρέπει σοβαρά να τεθούν, μετά το πέρας της κρίσιμης δοκιμασίας του κορωνοϊού, όχι μόνο στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις αλλά και υπεύθυνα στο δημόσιο διάλογο.


Αυτό είναι και το πανανθρώπινο μήνυμα της Αναστάσεως: η ανάγκη για ουσιαστική βίωση και προσφορά της Αγάπης! , αυτή είναι κατ΄ εμέ το Φως το αληθινό.


Τέλος κάτι σαν υστερόγραφο: Μην είμαστε φειδωλοί στο να λέμε με θάρρος το «Σ΄ΑΓΑΠΩ». Αν το νιώθετε πραγματικά, όσο και βαριά λέξη να είναι, μη φοβηθείτε να το ξεστομίσετε, να το επικοινωνήσετε. Δρα ως βάλσαμο για κάθε (πονεμένη ή μη) ανθρώπινη ψυχή.


*Πολύτιμη για μένα βοήθεια υπήρξε πριν την συγγραφή αυτού του άρθρου η συζήτηση, ιδίως για την ερμηνεία των θεολογικών ζητημάτων, με την θεολόγο κυρία Αναστασία Γιαννακούρου, την οποία και ευχαριστώ από καρδιάς.

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png