• GUEST WRITER

Με αγαπάς; Δείξ’το μου…


Photo by Barbara Alçada on Unsplash

Του Κωνσταντίνου. Ι. Ευθυμίου*



Από την κούνια ο άνθρωπος ερμηνεύει τα αρχέγονα συναισθήματα δια της αφής. Ο κορεσμός της πείνας, οι βιολογικές λειτουργίες, η ερωτική πράξη, η απειλή και η προστασία της ζωής μέσω της μάχης. Ο αυτοπροσδιορισμός δια της αφής είναι τόσο σημαντικός ώστε η απουσία της αφής στα πρώτα χρόνια ενός παιδιού να εγκυμονεί τετελεσμένες δυσλειτουργίες στην ενήλικη ζωή. Στην παιδική ηλικία, ο άνθρωπος δεν έχει άλλες ιδιότητες πλην της εξαρτημένης από την μητέρα και την οικογενειακή προστασία. Η ασφάλεια αυτή μετουσιώνεται σε συναισθηματική ασφάλεια με την αγκαλιά, τα φιλιά, την γνώριμη οσμή. Σε αυτό το καθεστώς, ο νέος άνθρωπος εισέρχεται «σκιαγραφικά» στον κόσμος της προ εφηβείας δεμένος στο άρμα του χειρισμού.


Στην προεφηβική και εφηβική διάσταση, ο νέος δένει στο λιμάνι της διπλής ιδιότητας. Εκεί ο χειρισμός είναι επίσης γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ του και της οικογένειας, όμως πια υπάρχουν και άλλοι πομποί και δέκτες. Άλλοι έφηβοι, οικογένειες, και παράγοντες παραγωγής χειρισμού. Στην διάσταση αυτή βιώνεται και η πρώτη κρίση ταυτότητας. Η κρίση αυτή ως αποτέλεσμα μιας ψευδεπίγραφης χειριστικής ταυτότητας προσφέρει την πρώτη απογοήτευση στον νέο άνθρωπο – την συνειδητοποίηση της αποτυχίας δηλαδή του χειρισμού. Ο άνθρωπος πια δεν είναι μονάδα, αλλά κομμάτι ενός συνόλου. Οι ερωτικές και φιλικές σχέσεις πλέον έχουν και υποχρεώσεις, πόνο και κόστος. Με όπλο την πρώιμη εμπειρία, πορευόμαστε όλοι μέχρι την ενήλικη ζωή και την αποκαθήλωση.


Στην διάσταση της δομημένης πλέον προσωπικότητας, ο άνθρωπος έχει αποκρυσταλλώσει χειριστικά κανάλια, λειτουργικές διαπροσωπικές σχέσεις και φοβίες. Οι φοβίες αυτές δεν είναι τίποτα άλλο από αποτυχημένες χειριστικές εμπειρίες. Εμπειρίες και πρακτικές που αποκόπηκαν βιαίως παρά την θετική ενίσχυση στην παιδική ηλικία. Ο άνθρωπος πορεύεται στην διάσταση αυτή δεμένος σφιχτά και ανήμπορος πολλές φορές να μεταλλαχτεί ακολουθώντας έτσι ένα φοβικό «άσμα αυτοπροσδιορισμού». Η λειτουργικότητα της συνήθειας είναι ισχυρότερη από το όραμα της αλλαγής.


Η δυσκολία μας στο να αντιληφθούμε την αγάπη, την ασφάλεια, την προσοχή, την έννοια και τον έρωτα με νοητό τρόπο προέρχεται από την εντυπωμένη χειριστική εκμάθηση στην παιδική ηλικία. Η αφή και η «απόδειξη» του συναισθήματος δημιουργεί κάτοπτρα φοβικά. Είναι δύσκολη η αναγνώριση συναισθημάτων χωρίς την αφή ακριβώς γιατί έχουμε μάθει πως η αφή είναι το συναίσθημα. Η αδυναμία να αντιληφθούμε τα συναισθήματα και με άλλο τρόπο προέρχεται από την χειριστική ενίσχυση. Για αυτό είναι τόσο δύσκολο να προσαρμοστούμε σε πνευματικές σχέσεις και βιαζόμαστε να βιώσουμε την αγάπη μέσω της απόδειξης. Η επιτυχής αποσύνδεση της απόδειξης από την αφή και η εξέταση μιας παράλληλης πραγματικότητας είναι το πρώτο βήμα και το πιο δύσκολο. Στην πραγματικότητα η επιθυμητή λειτουργικότητα είναι η συνύπαρξη της αφής ως απόδειξη συναισθημάτων με το νοητό βίωμα του συναισθήματος. Η λειτουργικότητα αυτή είναι και η εκπλήρωση του ταξιδιού του ανθρώπου.



*Ο Κωνσταντίνος Ευθυμίου είναι Ψυχολόγος, Επαγγελματικός Σύμβουλος & Συγγραφέας

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png