• GUEST WRITER

Μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα - Μέρος 5ο (Ένωσε τα κομμάτια)


Photo credits: Dimitris Tsiropoulos/Equinox photography


Της L.



Το δεύτερο γράμμα που είχε βρει η Τενιούζ στο διάδρομο, ακριβώς ανάμεσα στην πόρτα του

διαμερίσματος και εκείνης του ασανσερ, είχε περισσότερες πληροφορίες από εκείνο της Λίας.

Το πάρτυ ξεκινούσε αυστηρά στις εννέα και μετά τις δέκα δε θα γινόταν κανένας δεκτός και αν ήθελες να παρεβρεθείς έπρεπε να έχεις μαζί σου και τους δύο φακέλους και να φοράς μαύρα ρούχα αποκλειστικά. Δεν επιτρέπονταν τα κινητά και τα ρολόγια χειρός, οποιαδήποτε ηλεκτρονική συσκευή και οι μεγάλες τσάντες θα ψάχνονταν και θα τοποθετούνταν σε γκαρνταρόμπα. Ένα μάυρο αυτοκίνητο θα παραλάμβανε τους καλεσμένους από τα σπίτια τους μισή ώρα μετά τις οχτώ. Εάν εκείνοι δεν εμφανίζονταν τότε η πρόσκληση θα έπαυε να ισχύει. Εάν κάποιος αποφάσιζε να ακολουθήσει με το δικό του ιδιωτικό αυτοκίνητο , δε θα γινόταν δεκτός.


Η Λία δεν ήθελε να ασχοληθεί καθόλου. Θεωρούσε πως ήταν κάποια κακοστημένη προσομοίωση εθίμων που αναβίωναν κάθε χρόνο μιας και το καρναβάλι πλησίαζε.


Η Τενιούζ όμως, που δεν είχε αγγίξει το παγωτό της, την κοιτούσε με παράκληση. Ήθελε να πάνε και η Λία το ένιωθε. Ήθελε να ξεφύγουν για λίγο από το διαμέρισμα της οδού Ιωαννίνων.

Το παγωτό έλιωσε και έπεσε στο πάτωμα.


Την επόμενη μέρα η Λία σηκώθηκε νωρίς. Έτρεξε στην κουζίνα και έψαξε τα σκουπίδια για να βρει την πρώτη πρόσκληση. Σήκωσε τον τσαλακωμένο φάκελο και προσπάθησε να τον ισιώσει, ύστερα τον ακούμπησε πάνω τραπέζι της κουζίνας δίπλα στον άλλον. Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό της από εκείνα τα αμήχανα. Ήθελε να ευχαριστήσει την Τενιούζ που έδειχνε να στρέφει την προσοχή της όλη τη νύχτα γύρω από το θέμα αυτό. Θα πήγαιναν για μία ώρα το πολύ, σκέφτηκε.


Ο άντρας μάζεψε τη σκηνή και την τοποθέτησε με προσοχή μέσα στη βαλίτσα. Σκούπισε το διαμέρισμα της οδού Δερβενακίων και όταν κοίταξε το ρολόι του ήταν γύρω στις επτά το απόγευμα. Το έβγαλε και το τοποθέτησε στο παπούτσι του, και έπειτα βγήκε από το σπίτι και ρίχνοντας κλεφτές ματιές πίσω του, έριξε τη βαλίτσα του στον κάδο απορριμμάτων που βρισκόταν στη γωνία.


Άναψε ένα τσιγάρο και πέταξε τον αναπτήρα μέσα στα σκουπίδια.

Ενώ ο κάδος τυλιγόταν στις φλόγες ο άντρας κατηφόριζε χωρίς καμία ενοχή προς τη λεωφόρο.


Η Λία κοίταξε τον εαυτό της στην αντανάκλαση της καλογυαλισμένης πόρτας του μαύρου αυτοκινήτου που σταμάτησε μπροστά τους στις οχτώ και μισή ακριβώς. Φορούσε ένα μακρύ φόρεμα και είχε πιάσει τα μαλλιά της μια σφιχτή αλογοουρά.


Οι πόρτες άνοιξαν αυτόματα και στη συνέχεια έκλεισαν πίσω τους. Τα φιμέ τζάμια άνοιξαν όταν είχαν απομακρυνθεί από την πολή περί τα είκοσι λεπτά θα έλεγε η Λία αν είχε μετρήσει καλά από μέσα της.


Η Τενιούζ απολάμβανε το δροσερό αέρα έχοντας γύρει προς το παράθυρο, από το οποίο ξεπρόβαλε τώρα μόνο βλάστηση, ενώ το αυτοκίνητο συνέχιζε σε ένα δρόμο που οδηγούσε πάνω στο βουνό.


Αν η Λία μπορούσε να δει από ψηλά το στριφογυριστό δρόμο, θα έβλεπε ότι ανά τετρακόσια μέτρα βρισκόταν και από ένα μαύρο τζιπ που μετέφερε καλεσμένους. Και κάποιος μπορούσε να δει από το ψηλότερο σημείο τους καλεσμένους του να φτάνουν.


2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png