• GUEST WRITER

Μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα - Μέρος 2ο ("Ελεύθερο κάμπινγκ")

της L.


Ελεύθερο κάμπινγκ

Πηγή εικόνας: gr.pinterest.com

Ο άντρας στάθηκε λίγο να δει το άδειο σκονισμένο σπίτι. Δεν ακούμπησε κάτω τη βαλίτσα του, ούτε έκλεισε πίσω του την πόρτα. Μόνο έστεκε και παρατηρούσε τις μαυρισμένες γωνίες και τα θαμπά πατώματα. Μπορεί να κράτησε όλο αυτό όσο κρατάει η απόλαυση μιας μακαρονάδας με κόκκινη σάλτσα.


Η Τενιούζ τελείωνε τώρα το δεύτερο πιάτο της, η Λία είχε ανάψει ένα τσιγάρο και κοιτούσε στο δρόμο κάτω από το φως της γωνιακής λάμπας. Σκεφτόταν ότι θα ταίριαζε πολύ στη στιγμή ένα τζιν με λεμόνι, αλλά ποιος σηκωνόταν πάλι να πάει στην κουζίνα να αντικρίσει τη στοίβα με τα πιάτα…





Ήταν μια ήσυχη, ζεστή νύχτα, η υγρασία από τη θάλασσα δημιουργούσε μια κολλώδη ασφυκτική ατμόσφαιρα. Συνηθισμένο για την εποχή, σε λίγο κάποιο αεράκι μπορεί να έφερνε τη μυρωδιά από το λιμάνι. Όλα ήταν αναμενόμενα, όμως αυτό ήταν και το πιο όμορφο στην οδό Ιωαννίνων. Το βλέμμα της έπεσε πάνω στην σκούπα χειρός που ήταν τοποθετημένη στη γωνία του μπαλκονιού, έπρεπε να καθαρίσουν την επομένη. Το σπίτι ήθελε την καθιερωμένη φασίνα του. Μακάρι να είχε φέρει εκείνη την άλλη σκούπα που είχε ξεχάσει φεύγοντας στο παλιό της σπίτι.


Η Λία τα σκεφτόταν όλα αυτά κάνοντας κύκλους με τον καπνό της όταν ανάμεσα στο γκρίζο που εξέπνευσε είδε μια φιγούρα να τρέχει και να χάνεται από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Ύστερα την ακολούθησε μια ακόμα, κάποιος τρέχει να προλάβει το πλοίο, συλλογίστηκε, αναμενόμενο.


Ο άντρας, που είχε τώρα σκουπίσει τη σκόνη από το πάτωμα, είχε ανοίξει τη μικρή μπαλκονόπορτα και στεκόταν στο μπαλκονάκι, με μόνο φως την επιβλητική λάμψη της λάμπας του δρόμου.


Είχε τοποθετήσει τη βαλίτσα του στον πάγκο που χώριζε την κουζίνα από το μεγάλο άδειο πλέον σαλόνι και είχε κλείσει την ενδιάμεση πόρτα που οδηγούσε στα υπόλοιπα δωμάτια.


Καθώς είχε αφήσει τα πράγματά του ανοιχτά μερικά ρούχα έκαναν την εμφάνισή τους τυλιγμένα βιαστικά, ένα πλαστικό θερμός και ένα μικρό ψυγειάκι από εκείνα που όλοι φροντίζουν να έχουν στα κάμπινγκ. Μπαίνοντας μέσα με όπισθεν βήματα, μιας και ο εξωτερικός χώρος ήταν ελάχιστος για να μπορέσει ένας μεγαλόσωμος άνθρωπος να κάνει επιτόπου στροφή, δεν έχασε άλλο χρόνο και σε λίγα μόλις λεπτά έστησε στο σαλόνι, εκεί που άλλοτε δέσποζε ένας μεγάλος αναπαυτικός καναπές, μια μικρή σκηνή, που ίσα ίσα χωρούσε ένα άτομο.


Η Τενιούζ και η Λία δεν είχαν ανταλλάξει ούτε μια κουβέντα μετά το φαγητό, είχαν απλωθεί στις ξύλινες καρέκλες τύπου σεζλόνγκ και έπιναν τζιν με λεμόνι, όπως πρόσταζε η συνέχεια της βραδιάς. Πολλές φορές, όταν κάτι το θέλεις πολύ σηκώνεσαι και το φτιάχνεις, σκέφτηκε η Λία που τώρα μπορούσε με την άκρη του ματιού της να δει πέρα από την κρεβατοκάμαρα, στην κουζίνα, τα καθαρά της πιάτα.

Συνεχίζεται

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png