• GUEST WRITER

Η μάσκα του Υπουργείου Παιδείας

Του Άγγελου Καραγιαννόπουλου*

tovima.gr

Παρακολουθώ μάθημα Ιστορίας μέσω της ταμπλέτας. Ακούγονται κλειδιά, μπαίνει μέσα στο σπίτι το λυκειόπαιδο, ο αδελφός μου. Πετάω τα ακουστικά με την πρώτη ευκαιρία – «αρκετά άκουσα» σκέφτομαι. «Πήραμε σήμερα βαθμούς» αναγγέλλει, με ύφος πιο αδιάφορο από ποτέ. Συνήθως αυτή η φράση συνοδεύεται είτε από ευχαρίστηση είτε από απογοήτευση. Αραδιάζει έναν έναν τους βαθμούς, προσπερνάει τα θεωρητικά μαθήματα, «άριστα», φτάνει στα μαθηματικά, 18. Δεκαοκτώ στα μαθηματικά! «Ουάου» αποκρίνομαι. Ζήτημα να είχαμε τέτοιο βαθμό στο σύνολο όλοι οι θεωρητικοί της οικογένειας μαζί. «Τί ουάου; Μαθηματικά έχω να κάνω σοβαρά από αρχές Μαρτίου». Αυτή ήταν η φράση που μου χτύπησε τελικά. Ένας σωρός από ερωτήματα κατέβηκαν ακαριαία στο κεφάλι μου. «Μα είχατε τηλεμαθήματα! Όχι;»


Όχι. Η απάντηση είναι όχι.


Τα Δημόσια Σχολεία και οι καθηγητές τους δίδαξαν ελάχιστα μέσω διαδικτύου. Η Υπουργός Παιδείας κυρία Κεραμέως διεμήνυε ότι το 90% των μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συμμετείχε στην τηλεκπαίδευση. Το ποσοστό αυτό όμως αφορά στην αρχική εγγραφή των μαθητών στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Δεν αφορά στο ποσοστό πραγματοποίησης των μαθημάτων του σχολικού προγράμματος μέσω διαδικτύου, ούτε στο ποσοστό συμμετοχής των μαθητών σε αυτά.


Κι όμως, κατά την διάρκεια της καραντίνας, ουδείς αξιωματούχος ανέφερε ότι τα Δημόσια Σχολεία υπολειτουργούσαν! Ή μάλλον, δεν λειτουργούσαν στην πλειονότητα τους, πέραν των γνωστών πια «λαμπρών εξαιρέσεων». Όποιος καθηγητής μεριμνά καθημερινά για την επαφή των μαθητών του με την γνώση, μερίμνησε με τις όσες δυνάμεις του, να αποδώσει διδασκαλία μέσω ίντερνετ. Καμία έκπληξη δεν προκαλεί – δυστυχώς – ότι αυτοί οι καθηγητές ήταν μειοψηφία. Τα ιδιωτικά σχολεία αποτελούν εξαίρεση. Άρα, με ποιόν τρόπο πέτυχε η τηλεκπαίδευση στα Δημόσια Σχολεία που εγκαινίασε το Υπουργείο ;


«Με έπρηξες» μου φωνάζει ο αδελφός μου, «παράτα με πια με τα πολιτικά σου». Δίκιο έχει, ξαναβάζω τα ακουστικά. Μάταιο όμως, δεν άκουσα ούτε λέξη. Δεν φταίει το ίδιο το μάθημα, ούτε ο καθηγητής, ο οποίος αγωνίζεται να κρατήσει το ενδιαφέρον - να γίνει τέλος πάντων δουλίτσα από το «Zoom».


Χάρη σε καθηγητές σαν κι αυτόν έγιναν τηλεμαθήματα στα Πανεπιστήμια. Οι ίδιοι καθηγητές, όμως, καθώς και η πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας δηλώνει ότι η τηλεκπαίδευση δεν νοείται καν ως επαρκές εργαλείο διδασκαλίας. Ότι δεν δύναται να αντικαταστήσει σε καμία περίπτωση τη «δια ζώσης διδασκαλία, το μάθημα στην αίθουσα και στα αμφιθέατρα». Το ίδιο θεωρούμε και οι περισσότεροι φοιτητές. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, στον τομέα που πραγματοποιήθηκε η τηλεκπαίδευση, οι συμμετέχοντες σε αυτήν να την αξιολογούν τελικά αρνητικά;


Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, παρόλο που έδειχνε αποφασισμένη να συνδράμει σημαντικά στην εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, δεν επιβράβευσε ποτέ στην πράξη όσους κατέβαλαν τις αναγκαίες προσπάθειες για να συνεχιστεί αξιοπρεπώς η διάδοση της γνώσης. Ούτε τους καθηγητές, ούτε τους φοιτητές. Δεν πραγματοποίησε ούτε μια γενναία σύσταση για τον τρόπο εξετάσεων ή βαθμολόγησης ώστε να σταθεί επικουρικά στους υφιστάμενους του, τους καθηγητές, την ώρα που τα περισσότερα πανεπιστήμια του εξωτερικού είχαν λύσει τα ίδια προβλήματα από τα τέλη Απριλίου. Νέοι τρόποι εξετάσεων και νέο σύστημα βαθμολόγησης (No Detriment Policy) είχαν ήδη θεσπιστεί́ εκεί. Αντίθετα, το ελληνικό Υπουργείο περιορίστηκε στα απολύτως βασικά και ποσώς προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα. Ως προς τους φοιτητές, παρέδωσε μεν τα συγγράμματα στον τόπο διαμονής τους, αλλά μια μόλις ημέρα πριν την έναρξη της εξεταστικής ! Ως απόρροια και των δυο ήρθαν οι αργοπορημένες, λόγω αμηχανίας, αποφάσεις των εκάστοτε Συγκλήτων που φάνηκε να βρίσκονταν σε αδιέξοδα. Οι εξεταστικές μεταφέρθηκαν έως και τέλη Ιουλίου, μεγάλο μέρος των οποίων γίνεται με φυσική παρουσία...


Σ’ αυτήν την περίπτωση, η Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου καλύφθηκε πίσω από τη δική της μάσκα: Τη μάσκα της «επιτυχίας» κατά την οποία ενισχύεται και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Τί σημαίνει όμως αυτό και τι ενισχύεται τελικά επί της ουσίας;


Η Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου δείχνει να έκανε πολιτική σε ζητήματα Παιδείας. Παρουσίασε τα λάθος ποσοστά ως τεκμήρια συμμετοχής στα σχολικά τηλεμαθήματα, δεν άνοιξε κανέναν διάλογο με την πανεπιστημιακή κοινότητα και τους φοιτητές για την ουσιαστική αντιμετώπιση των εμποδίων που δημιουργήθηκαν από την καραντίνα. Ο Υφυπουργός κύριος Διγαλάκης αφιέρωνε τον χρόνο του στα ΜΜΕ για να σχολιάσει π.χ.το πανό που ύψωσαν 10 φοιτητές με σύνθημα «Ακυρώστε την Εξεταστική». Δεν είχε όμως χρόνο να συζητήσει τις σοβαρές προτάσεις που είχαν υποβληθεί όλο το προηγούμενο διάστημα; Μία τέτοια πρόταση ήταν η Μη Επιβλαβής Βαθμολόγηση (No Detriment) ή αλλιώς η αποφυγή αρνητικής επιρροής του τρέχοντα Μέσου Όρου, η πρακτική που υιοθετήθηκε από τα κορυφαία Ιδρύματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Η πρόταση αυτή συγκέντρωσε σχεδόν 2.000 ηλεκτρονικές υπογραφές σε 10 μέρες, καθηγητές και Πρυτάνεις το μελέτησαν, συζητήθηκε και παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ, αλλά δεν κατάφερε να εξεταστεί ποτέ στο Υπουργείο. Ως αποκορύφωμα, ακολούθησαν οι αβάσιμες εξαγγελίες του Υπουργείου ότι «όλα πήγαν καλά», ότι η δράση του ήταν «απόλυτα επιτυχημένη».


Το ίδιο Υπουργείο είχε πείσει ότι μπορεί και ότι θα προβεί σε γενναίες μεταρρυθμίσεις. Οι γενναίες μεταρρυθμίσεις όμως δεν επιτυγχάνονται συνοδεία παραμυθιών. Η εκπαίδευση υποβαθμίστηκε στον καιρό του κορωνοιού και αυτό είναι γεγονός. Τις επιπτώσεις γεύονται όλοι εκτός από το Υπουργείο. Αναμφίβολα, ήταν δύσκολο να πάνε όλα κατ΄ ευχήν σε μια τόσο πρωτόγνωρη συγκυρία. Γιατί όμως φαίνεται να είναι εξίσου δύσκολο οι ιθύνοντες να είναι ειλικρινείς ; Να ακούν, να εξετάζουν τις άξιες προτάσεις και να αναλαμβάνουν ευθύνες;


Το Υπουργείο Παιδείας έχει την ανάγκη να κρυφτεί πίσω από την μάσκα μιας επιτυχίας που κανείς δεν ένιωσε. Οι υπόλοιποι όμως, όσοι συνειδητά ή από ανάγκη επιλέξαμε την ανώτατη εκπαίδευση στην πατρίδα μας, ελπίζοντας πως θα μας εφοδιάσει για ένα μέλλον ισάξιο με όσων εκπαιδεύονται σε άλλες χώρες, έχουμε μια διαφορετική ανάγκη. Έχουμε την ανάγκη για ειλικρίνεια και για ένα σχέδιο σαφές. Ένα σχέδιο, βάσει του οποίου κάθε είδους υποβάθμιση θα αποτρέπεται και η αβεβαιότητα θα δίνει την θέση της στην όρεξη για πρόοδο.


Βάζω γι’ άλλη μία φορά τα ακουστικά. Έχω βαρύνει πια, άντε να ξαναπιάσω το μάθημα…



*Φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου και ένας εκ των 6 συντακτών του αιτήματος προς το Υπ. Παιδείας για «Μη Επιβλαβή Βαθμολόγηση»

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png