• NTEΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΧΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Dolor y Gloria» του Pedro Almodovar: Ο γλυκόπικρος απολογισμός ενός μεγάλου κινηματογραφιστή


Οφείλω να ομολογήσω ότι όταν διάβασα ότι η καινούργια του ταινία θα είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφική, ήξερα ήδη, πριν τη γράψω, ότι η πρότασή μου δεν θα χαρακτηρίζεται από την απόλυτη αντικειμενικότητα (έτσι κι αλλιώς ουτοπική ίσως και αχρείαστη σε κείμενα γνώμης για την τέχνη, κατ’ εμέ). Από τη στιγμή μάλιστα, που μιλάμε για έναν καλλιτέχνη τόσο σημαντικό για την ιστορία και την εξέλιξη του ευρωπαϊκού κινηματογράφου , τόσο ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό για το προσωπικό του ύφος, η αντικειμενικότητα μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί από ένα εγκωμιαστικό κείμενο, γραμμένο δυνητικά από οποιονδήποτε νιώθει πραγματικά fan της μοναδικότητας της τέχνης και της αισθητικής του. Και νομίζω ότι θα γίνω αυτόματα αντιληπτή από τους τελευταίους (τους προσωπικούς του fan), όταν γράψω ότι στον κόσμο του συγκεκριμένου κινηματογραφιστή άπαξ και μπεις θα παραμένεις εκεί για πάντα

εγκλωβισμένος, αυτοβούλως και συνειδητά, σ’ αυτό το σύμπαν που σφύζει από αλήθεια, ελευθερία, σεξουαλικότητα, χρώμα, ανεπιτήδευτο ανθρωπισμό, εκεί όπου πλήθος από ειλικρινά και ακατέργαστα ανθρώπινα πάθη και αδυναμίες όχι μόνο δεν κρύβονται αλλά προκαλούν συμπονετικά τη συγκίνηση, οριοθετώντας την ανθρώπινη τελειότητα κοντά στην (εξομολογούμενη) ατέλεια με μόνη προϋπόθεση αυτή να συνοδεύεται από την ομολογία και απ’ την βαθιά αγάπη. Πρόκειται λοιπόν, για μία σχέση προσωπική, γεμάτη από προσδοκίες και καλή προαίρεση, την οποία, ανυπομονείς σαν θεατής να αναθερμάνεις ξανά και ξανά με αφορμή κάθε καινούργιο του έργο. Έχοντας μετά από χρόνια αποκτήσει οικειότητα με την μαγεία του,

διακατέχεσαι από μία γλυκιά ψευδαίσθηση ότι ο δημιουργός έχει φτιάξει κάτι ακόμα, μόνο για σένα, προσωπικά...


Ο λόγος για τον αγαπημένο Pedro Almodovar, που επιστρέφει με την ταινία του «Πόνος και δόξα», με μία ιστορία που μάλλον θυμίζει σε διάφορα σημεία, γεγονότα από τη αληθινή του ζωή.



Ο Σαλβαδόρ, ένας επιτυχημένος σκηνοθέτης του κινηματογράφου, έχει αποσυρθεί πια στα 70 του χρόνια, από την παραγωγή και από την καλλιτεχνική κοσμική ζωή της Μαδρίτης. Ουσιαστικά μόνος και καθημερινά αντιμέτωπος με αμέτρητες πηγές σωματικού πόνου, αδρανής και ακινητοποιημένος μέσα στο παρόν του, στρέφεται αποκλειστικά προς το παρελθόν, ανασύροντας και επεξεργαζόμενος με εγγύτητα σωρεία αναμνήσεων: την παιδική του ηλικία, από τη σχέση του με την πολυαγαπημένη του μητέρα, μέχρι την ρομαντική απαρχή της σεξουαλικότητάς του, την ένδοξη επιτυχημένη δημιουργία του, η οποία κρίνεται εκ νέου από τον ίδιο, 30 χρόνια μετά, (σαν να αναζητά με αυστηρότητα την επιρροή του χρόνου πάνω στην τέχνη του), τον μεγαλύτερο νεανικό του έρωτα, γεμάτος πάθος και πόνο , ζωντανό μα και χαμένο, όπως η νιότη του. Όλα αυτά δηλαδή, που φαίνονται τελικά, ικανά, να προκαλέσουν πόνο, ασύγκριτα πιο οξύ από τον σωματικό.



Γιατί καθώς το σώμα εκφυλίζεται, φυσικά και αναπόφευκτα μαζί με το γήρας, δύναται να υποστηρίξει όλο και λιγότερες από όλες τις σαρκικές απολαύσεις, τις απολαύσεις που υπαγορεύονται όχι μόνο από τις σωματικές ανάγκες αλλά και από τις ψυχικές επιθυμίες του. Το πάθος, που τόσο πολύ εκτιμά ο Ισπανός σκηνοθέτης, που το έχει πολλάκις εκθειάσει στο παρελθόν σαν κεντρική κινητήριο δύναμη της πλοκής και της ζωής εν γένει, φθίνει και ησυχάζει επικίνδυνα, αφήνοντας το πνεύμα μόνο του ή την πνευματική του εκδοχή, τη ψυχή και τον εγκέφαλο («μία πολύ αξιόπιστη και διαφορετική πηγή πόνου») να υπερλειτουργήσουν μέσω μιας γόνιμης και επώδυνης συνεργασίας. Κι όταν η σκέψη καταλαμβάνει τόσο μεγάλο μέρος της πραγματικότητας, της δράσης και της αληθινής ζωής, το παρελθόν καταλαμβάνει επίσης τη θέση του παρόντος , ξανα - βιώνεται αναδρομικά μέσα από τις εικόνες και την επεξεργασία του, δημιουργεί ξανά από την αρχή την αίσθηση της πραγματικής ευτυχίας και δυστυχίας, με την τελευταία φυσικά να κυριαρχεί , σαν κάθε παρελθόν που παρά την δύναμη της μνήμης και της αναβίωσης παραμένει αμετάκλητα τετελεσμένο.


Όπως έλεγε και Virginia Woolf, μία συγγραφέας που ασχολήθηκε κατά κόρον και σε βάθος με την επίδραση του παρελθόντος στη ζωή του κάθε ανθρώπου: «Μπορώ μόνο να πω ότι το παρελθόν είναι όμορφο γιατί ποτέ δεν αντιλαμβάνεται κανείς ένα συναίσθημα την εποχή που

δημιουργείται. Ένα συναίσθημα επεκτείνεται αργότερα, και ως εκ τούτου δεν έχουμε πλήρη συναισθήματα για το παρόν, αλλά μόνο για το παρελθόν»



Στην πραγματικότητα βέβαια, όλα έχουν τελειώσει, το σώμα έχει ζήσει την πλειονότητα των εμπειριών που του αναλογούν, το παιδί έχει μεγαλώσει για πάντα, ο πιο μεγάλος έρωτας έχει χαθεί, η επαγγελματική καταξίωση και δόξα έχει κερδηθεί , «καταναλωθεί» και απομυθοποιηθεί. Για τον καλλιτέχνη όμως, όλο αυτό το κόστος έχει αντίβαρο, έχει ελπίδα, έχει φως. Η δημιουργία θα προκύψει και πάλι μετά την επεξεργασία κάθε βιώματος, που εν συνέχεια θα καταγραφεί, θα απευθυνθεί, και θα «μοιραστεί» σε όλους, και μέσω αυτής της «μοιρασιάς» και της ταύτισης, η μοναξιά θα μειωθεί και ο πόνος σαν κοινός, θα προκύψει αναγκαστικά και πιο ήπιος. Είτε σωματικός, είτε ψυχικός θα αξιοποιηθεί και τελικά σε κάποιο βαθμό θα ανακουφιστεί μέσω της δημιουργίας.






Κατά τα λοιπά, ίσα – ίσα για να συγκινηθούμε περαιτέρω (τουλάχιστον εμείς, που με ειλικρίνεια σαν θαυμαστές το επιζητούμε) στο ρόλο του Σαλβαδόρ και στη μητέρα του βρίσκουμε Αntonio Banderas και Penelope Cruz αντίστοιχα, δυο ηθοποιούς που συστήθηκαν στο σινεμά και αναδείχθηκαν στη νιότη τους, πολύ πριν την αποδοχή τους από Χόλλυγουντ, από τις αρχικές ταινίες του Ισπανού . Υποψηφιότητες και βραβεία σε πολλά μεγάλα διεθνή φεστιβάλ, με τον Banderas να κερδίζει στις Κάννες βραβείο ερμηνείας και τον Alberto Inglesias βραβείο για

την υπέροχη μουσική που πλαισιώνει την ταινία.



Ας ελπίσουμε μόνο, ότι δεν θα είναι – όπως απαισιόδοξα – ακούστηκε η τελευταία του ταινία . Κάποιοι από εμάς έχουμε πραγματικά ανάγκη το συναισθηματικό, χρωματιστό σύμπαν του.



Πηγή εικόνων: entheto.gr, athinorama.gr, paron.gr , menshouse.gr , takeonecinema.net , athensvoice.gr


2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png