• ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ

Αλμπέρ Ουντερζό: O άνθρωπος πίσω από τον Αστερίξ

‘’To 50 π.Χ όλη η Γαλατία έχει κατακτηθεί από τους Ρωμαίους. Όλη; Όχι όλη! Ένα μικρό χωριό συνεχίζει να είναι ελεύθερο και να αντιστέκεται στον κατακτητή.’’


Δέκα μόνο λέξεις από αυτή την εισαγωγή είναι αρκετές. Όλοι ξέρουμε τι ακολουθεί. Πλέον, όμως, τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Χθες, 24 Μάρτη, άφησε την τελευταία του πνοή, στα 92 του χρόνια, ο πατέρας μίας ιδέας που ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Μίας ιδέας που, ενώ ξεκίνησε από μία στήλη ενός περιοδικού και με μερικούς τοπικούς αναγνώστες, έφθασε να ξεδιπλώνεται σε εκατομμύρια αντίτυπα με διεθνή καθολική αναγνώριση. Μιλάμε, προφανώς, για τις περιπέτειες του Αστερίξ και του Οβελίξ.



Ο μικρόσωμος και πονηρός πολεμιστής με τα ξανθά μουστάκια και ο μεγαλόσωμος, καλοσυνάτος, κοκκινοτρίχης φίλος του σημάδεψαν τη ζωή του σκιτσογράφου Ουντερζό. Συνοδοιπόρος του σε αυτό υπήρξε ο σεναριογράφος Ρενέ Γκοσινί, μαζί με τον οποίο εμπνεύστηκαν, ένα καλοκαιρινό απόγευμα του 1959 στο Μπομπινί, στα περίχωρα του Παρισιού, χαρακτήρες που εν αγνοία τους θα άφηναν ανεξίτηλο το αποτύπωμα τους στην παιδική-και μη-ηλικία.


Κανείς δε μπορούσε να φανταστεί τότε πως οι χαρακτήρες που γεννήθηκαν αρχικά στο περιοδικό Pilote θα υπερπηδούσαν εδαφικά και γλωσσικά φράγματα, όπως υποδεικνύουν οι πάνω από 380 εκ. πωλήσεις τευχών παγκοσμίως και η μετάφραση τους σε 111 γλώσσες και διαλέκτους.


Το μυστικό της επιτυχίας τους; Ούτε ο ίδιος ο Ουντερζό δεν το γνωρίζει! "Είναι σα να με ρωτάτε για τη συνταγή του μαγικού φίλτρου", απαντά χιουμοριστικά σε συνεντεύξεις. "Ποτέ δεν πίστευα ότι θα κρατήσει τόσο αυτή η επιτυχία", συνεχίζει. Ο Γκοσινί συμπληρώνει πως η επιτυχία οφείλεται, πάνω απ’όλα σε ατελείωτες ώρες δουλειάς.



Ο Ουντερζό, άλλωστε, ήξερε τι πάει να πει σκληρή δουλειά. Αυτοδίδακτος και θαυμαστής του Ντίσνεϊ, αυτός ο γιος Ιταλών μεταναστών ήξερε από μικρός πως ήθελε να γίνει σκιτσογράφος, αν και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τροχοπέδη. Ως εκ τούτου, όταν σήμανε η λήξη των εχθροπραξιών, δημιουργεί τους πρώτους του χαρακτήρες: τον Flamberge, τον Clopinard, τον Zartan, που μπορεί μεν να είναι άγνωστοι, όμως τον βοήθησαν να βρει το δικό του προσωπικό στυλ. Πιο συγκεκριμένα, θα σχεδιάζει φιγούρες με μύτες ούτε κατά διάνοια γαλλικές και "παραφουσκωμένους με ήλιο", όπως συνήθιζε να λέει με γλυκύτητα, ειδικά για τον πολυαγαπημένο του Οβελίξ.



Μετά τον πόλεμο, εργάζεται ως σκιτσογράφος για το France Dimanche, αλλά και το Word Press και το Ιnternational Press μέχρι το 1951, όταν θα έρθει σε επαφή με τον άνθρωπο που θα ανατρέψει για πάντα τη ζωή του-όπως και τις δικές μας-, τον Ρενέ Γκοσινί.

"Είμαι 24 ετών και ο Ρενέ 25 και θέλουμε να ξαναχτίσουμε τον κόσμο με όλο το θράσος της νεότητας μας", γράφει χαρακτηριστικά στην αυτοβιογραφία του.



Μαζί θα ιδρύσουν το 1959 το περιοδικό Pilote, όπου κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση, στη σελίδα 20 του πρώτου τεύχους, οι λατρεμένοι σε όλους μας Γαλάτες.



Μαζί θα δώσουν πνοή σ’ ένα μικρό, ανυπότακτο γαλατικό χωριό αποτελούμενο από αξιαγάπητους ‘’κομπάρσους’’, που θα μπορούσαν να σταθούν ακόμα και ως πρωταγωνιστές, χάρη στη πρωτοφανή προσοχή που επέδειξαν στη γέννηση τους. Ποιος, άλλωστε, δεν ονειρεύτηκε ότι πίνει από το μαγικό φίλτρο του Πανοραμίξ, ότι δε φίμωσε τον Κακοφωνίξ και ότι δεν βούλιαξε επανειλημμένα το πλοίο των πειρατών;



Μαζί θα εκδώσουν 24 τεύχη, μέχρι το 1977, όταν φεύγει από τη ζωή ο αγαπημένος του συνδημιουργός Γκοσινί σε ηλικία μόλις 51 ετών, γεγονός που βυθίζει τον Ουντερζό σε βαθιά θλίψη.



Αποφασίζει, ωστόσο, να συνεχίσει το έργο τους, κίνηση που διχάζει το αναγνωστικό τους κοινό και δημιουργεί κύμα έντονων αντιδράσεων. Παρά τις αντιρρήσεις ενός μέρους των θαυμαστών, αναλαμβάνει διπλό ρόλο, του σεναριογράφου και του σκιτσογράφου, αποστομώνοντας όσους τόλμησαν να αμφισβητήσουν το ταλέντο του.



Έκτοτε, στο μπλοκάκι του Ουντερζό ζωντανεύουν οι νέες περιπέτειες των αγαπημένων μας Γαλατών μέχρι το 2013, που λόγω ηλικίας, αδυνατεί να συνεχίσει να ζωγραφίζει. "Πια δεν έχω χέρι για ζωγραφική και αυτό με αναστατώνει", καταθέτει στη Le Monde.



Έτσι, παραδίδει… τα μολύβια του στους εικονογράφους Didier Conrad και Jean-Yves Ferri, διατηρώντας πάντα τον τελευταίο λόγο για τα νέα τεύχη, εκ των οποίων το τελευταίο, ‘’Η κόρη του Βερσινζετορίξ’’, κυκλοφόρησε το περασμένο έτος. Mετά από 11 ταινίες, εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, κι ένα θεματικό πάρκο, είναι αναμφίβολο πως ο Ουντερζό στάθηκε στο ύψος της συγκληρονομιάς του (και του Γκοσκινί).



Για πάνω από 60 χρόνια, ο Αστερίξ έχει διεγείρει, με κάθε γύρισμα σελίδας, τη φαντασία εκατομμυρίων αναγνωστών σε κάθε γωνιά του πλανήτη και έχει μετατραπεί σε ένα πραγματικό μύθο. Σήμερα, ο μικρόσωμος και αγέραστος γαλάτης αποτελεί μέρος της παγκόσμιας λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς και εμείς, οι πιστοί συνοδοιπόροι του, ελπίζουμε να συνεχίσουμε να τον συντροφεύουμε στον αδιάκοπο αγώνα του εναντίον των "τρελών Ρωμαίων".


Άλλωστε, όλοι εμείς οι αναγνώστες του Αστερίξ ξέρουμε πως ποτέ καμία ρωμαϊκή λεγεώνα δε θα εισβάλλει στο γαλατικό χωριό. Είναι βέβαιο πως ο ανήσυχος αυτός χαρακτήρας και οι συγχωριανοί του, χάρη στο θάρρος και την επινοητικότητα τους, θα συνεχίζουν, όσο μακριά κι αν τους οδηγήσουν οι περιπέτειες τους, να απωθούν τους Ρωμαίους και να επιστρέφουν ασφαλείς στο σπίτι τους στο τέλος κάθε τεύχους.


Με μεγάλη μας λύπη, λοιπόν, αποχαιρετούμε τον πατέρα των Αστερίξ και Οβελίξ και τον ευχαριστούμε που έπλασε έναν τόσο υπέροχο κόσμο με διαχρονικές αξίες, οξυδερκές χιούμορ και διασκεδαστικά ευτράπελα που θα συντροφεύουν πολλές ακόμα γενιές μικρών και μεγάλων.

Πηγές εικόνων:

https://www.cartoonbrew.com

https://www.euronews.com

https://variety.com

https://www.abc.net.au/news

https://left.gr/news

https://www.theguardian.com

https://www.republicain-lorrain.fr

https://asterix38.com/en/the-creators-of-asterix/

https://www.rtl.fr

http://www.leparisien.fr

https://insidepulse.com

https://www.theweek.in

2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png