• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΘΩΝΗΤΗΣ

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ: Η μετατροπή του "Παρθενώνα" του Χριστιανικού πολιτισμού και της πίστης σε τζαμί


Photo by Adli Wahid on Unsplash

Η υλοποίηση της βούλησης της Τουρκίας να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί, δηλαδή από τόπο αναφοράς και ύψιστο σύμβολο της απανταχού Χριστιανοσύνης σε χώρο προσευχής και λατρείας των μουσουλμάνων, δεν αποτελεί απλώς προσβολή και βεβήλωση του χαρακτήρα του μνημείου ως παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Αν τελικώς επισυμβεί, μετατρέπει το εγχείρημα σε υπερόπλο κατίσχυσης του μουσουλμανισμού, σηματοδοτώντας την ανάδειξης της Τουρκίας ως ισχυρής περιφερειακής δύναμης σ’ έναν κατακερματισμένο πλέον πολυπολικό κόσμο.


Ταυτοχρόνως, θρυμματίζει το σχολάζον φαντασιακό των Χριστιανών, ανεξαρτήτως δόγματος, κυρίως όμως των ορθοδόξων και περισσότερο των Ελλήνων. Δεν είναι το ζήτημα των γεωγραφικών ορίων της πίστης ή των στερεοτύπων της ιστορίας και της θρησκευτικής παράδοσης που θίγει η διατυμπανιζόμενη από τα πιο επίσημα χείλη της Τουρκίας, του προέδρου Ερντογάν, εκείνη που δημιουργεί τις νέες μεγάλες ρωγμές στο ιδεολόγημα του Χριστιανισμού. Γιατί είναι δεδομένο, ότι με το καθεστώς της Τουρκίας οι διαχρονικές πολιτικές, ιδεολογικές και θρησκευτικές αρχές, υποτάσσονται πάντα στις σκοπιμότητες της συγκυρίας. Έτσι βαδίζουν τα καθεστώτα που δημιουργούν εκ των άνω, με κρατικές δηλαδή πολιτικές, εθνική, κοινωνική και λαϊκή ιδεολογία, ενοποιώντας υπό την κρατική επιβολή κάθε φυλή, εθνότητα ή καταγωγή.


Το μείζον ζήτημα που αναδεικνύεται και προέβλεψε εν μέρει ο πολλαπλώς λοιδωρηθείς Χάντιγκτον είναι, ότι όχι μόνο μαίνεται ο πόλεμος των πολιτισμών, αλλά ότι οι θρησκείες και τα διαχρονικά δημιουργήματά τους, καθίστανται εύκολα προπαγανδιστικά λάφυρα στα χέρια του νικητή. Πολύ δε περισσότερο όταν ο σύμπας Χριστιανισμός, οιουδήποτε δόγματος, παρακολουθεί άπραγος το ανοσιούργημα του τουρκικού βαθέως κράτους, χωρίς ούτε καν να ψελλίσει κάτι, ενόψει του επιχειρούμενου, πρωτοφανούς βιασμού της ιστορίας της ανθρωπότητας και των συμβόλων της.


Οι «Δυτικοί», Καθολικοί, Διαμαρτυρόμενοι, Προτεστάντες, Αγγλικάνοι, Καλβινιστές, Ευαγγελιστές και κάθε άλλης απόχρωσης, που εκήρυξαν έναν διαρκή πόλεμο κατά των τζιχαντιστών, θεωρούν ότι το επικείμενο τερατούργημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, δεν σχετίζεται με τις τρομοκρατικές επιθέσεις αυτοκτονίας και τις δολοφονίες των «απίστων», που ούτως ή άλλως διατρέχει την ιστορία του μουσουλμανισμού.

Όλοι, όμως, γνωρίζουν, όπως και το εντελώς σιωπηλό, «ξανθό γένος» του ομόδοξου Βορρά, ότι η μετατροπή σε τζαμί του λίκνου του θρησκευτικού και χριστιανικού πολιτισμού, αποτελεί την κορωνίδα της επιρροής και δράσης του πανισλαμισμού- μια οιονεί νέα και υπέρτερης σημασίας ΑΛΩΣΗ…


Αφού πλέον, δεν πρόκειται για την ετοιμοθάνατη και φόρου υποτελή ήδη από το Ματζικέρτ (1071) Βυζαντινή Αυτοκρατορία, δηλαδή μία κρατική οντότητα, αλλά περί ενός ιδεολογικού, ηθικού, πνευματικού και συμβολικού εγχειρήματος που επανακαθορίζει την ιεραρχία των παγκόσμιων θρησκευτικών και πολιτιστικών αξιών και ανακατανέμει υπέρ του ανερχόμενου ισλαμικού επεκτατισμού το πνευματικό φαντασιακό της ανθρωπότητας, τις ψυχολογικές και ιδεολογικές σφαίρες και επιρροές των θρησκειών και των πολιτισμικών παραφερναλίων τους.

Γιατί είναι σε όλους γνωστό, ασχέτως αν απωθείται από τις θρησκευτικές και εθνικές μνήμες, ότι η Αγιά Σοφιά, με την αυθεντική της υπόσταση και μορφή, χωρίς τις μουσουλμανικές παρεμβάσεις, την αρχιτεκτονική, πνευματική και ψυχολογική της επίδραση, αποτέλεσε το μεγάλο γεννητορικό κέντρο του σύμπαντος χριστιανισμού επί 5 συναπτούς αιώνες, προ του σχίσματος (1054 μ.Χ.) και της λεηλασίας της, από την πρωτοφανή βαρβαρότητα από τους σταυροφόρους (1204 μ.Χ.).


Επομένως, το καίριο πλήγμα που επιφέρει ο νεοοθωμανισμός και το ισλάμ, στο μοναδικό αυτό σύμβολο της Χριστιανοσύνης, δεν είναι μόνο εναντίον της Ορθοδοξίας, οι πιστοί της οποίας άλλωστε είναι μια, αδικαιολόγητα κατακερματισμένη, μειοψηφία στο σύνολο των Χριστιανών, αλλά εναντίον όλων των δογμάτων και των εκκλησιών του Χριστιανισμού επί γης.

Και μπορεί μεν οι κατά τόπους εκκλησίες και τα δόγματα, έχοντας εξασφαλίσει την θεσμική αυτοτέλεια και ελευθερία τους, να μην εγκολπώνονται σήμερα το ανεκτίμητο πολιτιστικό, ιστορικό, ηθικό και θρησκευτικό φορτίο της Αγιάς Σοφιάς και να μην ενδιαφέρονται για την διατήρησή της ως μητρικού θρησκευτικού θεσμού, πλην όμως όταν οι στεντόριες φωνές των μουζεήνηδων θα αντηχούν σε όλο τον κόσμο μέσα από τον, μοναδικής αρχιτεκτονικής, αισθητικής και ακουστικής, πολλαπλασιαστή του μηνύματος ναό, θα διαπιστώσουν ότι και το δικό τους ιδιαίτερο πνευματικό φαντασιακό στενεύει. Και με την πάροδο του χρόνου θα χάνεται προ του πανίσχυρου ιδεολογικού κύματος που αναδύεται εξ ανατολών.


Προκύπτει ως εκ τούτου, μείζον ζήτημα, από την απουσία και τη σιγή της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας του λεγόμενου «ελεύθερου κόσμου», που αποκρούοντας μόνο στα λόγια τον πόλεμο των θρησκειών και των πολιτισμών, τον νομιμοποιεί σιωπηρώς καταπίνοντας αδιαμαρτύρητα την πρώτη, μεγαλύτερη ίσως όλων όσων επακολουθήσουν, ήττα στο πολιτισμικό και θρησκευτικό πεδίο.


Γιατί αν δεν μπορείς να υπερασπίσεις τον "Παρθενώνα" της πίστης σου και της νεότερης πολιτισμικής σου συγκρότησης, μετατρέπεσαι σε «φτερό στον άνεμο», που προϊόντος του χρόνου θα παρασυρθείς από το νέο κύμα του πολιτικού, θρησκευτικού και πολιτισμικού φονταμενταλισμού που κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος.


Κατά τα καθ’ ημάς, η οχύρωσή μας πίσω από την αποχρωματισμένη εθνικά και αποϊδεολογικοποιημένη πολιτικά κοινότοπη και αμυντική φράση ότι «η Αγιά Σοφιά προστατεύεται ως μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς», πιστοποιεί μιαν εθελούσια σμίκρυνση του ιδεολογικού φορτίου της, μέσα σε ένα κλίμα, όπου, η εθνική, υποτίθεται, επιτροπή για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του ’21, αναλώνεται σε διάφορες ανώδυνες ευχές και σε ανεπίκαιρες, όσο και ανεπίτρεπτες και βλαπτικές αναθεωρήσεις παγιωμένων εθνικών καταστάσεων και παραδοχών, προσώπων και συμβόλων….



Υ.Γ. Ας ελπίσουμε ότι δε θα μας «σερβίρουν» το… αμίμητο πρόταγμα της παγκοσμιοποίησης, ότι είμαστε καθυστερημένοι επειδή δεν εορτάζουμε την ημερομηνία συγκρότησης του νεότερου ελληνικού κράτους (με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου), όπως οι παγκοσμιοποιημένοι Έλληνες των Βρυξελλών, αλλά και οι αναθεωρητικοί του «βικτωριανού αριστερισμού» είχαν προ ετών προτείνει, μιλώντας μάλιστα για ελληνικό παράδοξο (!!!), αντί της ημέρας της επίσημης διακήρυξης «Ελευθερία ή Θάνατος», που αποτελεί την πιο επίκαιρη, αντιπροσωπευτική και προοδευτική πλατφόρμα ύπαρξης νοήματος για τον Άνθρωπο, τους Λαούς και τα Έθνη.


2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png