• Ελληκαίτη Κουρτάκη

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Στις 18 Δεκεμβρίου 2007, μετά από  πρωτοβουλία που  ανήκε στην Μοζά Μπιντ Νασέρ Αλ-Μισνέντ, δεύτερη σύζυγο του εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ Μπιν Καλίφα Αλ-Θάνι, καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ (Ψήφισμα 62/139) η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day). Αρχής γενομένης από το 2008,  η 2 Απριλίου αναδείχθηκε σε ημέρα ενημέρωσης  της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τον αυτισμό δίνοντας έμφαση στη  μοναδικότητας του αυτιστικού παιδιού και στο σεβασμό της προσωπικότητάς του, στην ανάγκη δημιουργίας δομών για την πρώιμη διάγνωση και φροντίδα του με παράλληλη ευαισθητοποίηση αναφορικά με την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία. Πριν και πάνω απ όλα όμως η 2 Απριλίου είναι μια ημέρα αφιερωμένη στο αυτιστικό παιδί!

    

autismawarenesscentre.com

Ο όρος «αυτισμός» προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη «εαυτός» και υποδηλώνει την απομόνωση ενός ατόμου στον εαυτό του. Πρόκειται για μια νευροεξελικτικτή/ νευροψυχολογική  διαταραχή που απαντάται για μια ομάδα συνθετών διαταραχών της ανάπτυξης του εγκεφάλου. Παρότι δεν είναι ψυχιατρική νόσος εντάσσεται στην κατηγορία των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών οι οποίες χαρακτηρίζονται από σοβαρά ελλείμματα σε πολλούς τομείς της ανάπτυξης όπως  επίπεδα βλάβης στις ικανότητες επικοινωνίας και στις κοινωνικές δεξιότητες, καθώς και  από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές-εξού και η ονομασία «διάχυτες». Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται και διαταραχή Asperger, το σύνδρομο Rett, PDD NOS (διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή) και  η Παιδική Αποσυνδετική Διαταραχή οι οποίες ανευρίσκονται ομαδοποιημένες  στη λίστα του DSM IV (Διαγνωστικό και Στατιστικό εγχειρίδιο για τις Νοητικές Διαταραχές) 


Οι απαρχές του όρου συναντώνται το 1911 όταν ο Ελβετός ψυχίατρος Eugen Bleuler  τον χρησιμοποίησε για να χαρακτηρίσει κάποια άτομα με σχιζοφρένεια που είχαν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ακολούθως, στις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο Αμερικανο-Αυστριακός ψυχίατρος Leo Kanner και ο Αυστριακός παιδίατρος Hans Asperger   περιέγραψαν περιπτώσεις παιδιών που παρουσίαζαν ελλείμματα στην κοινωνική ανάπτυξη, ιδιόμορφη γλωσσική ανάπτυξη και περιορισμένα στερεότυπα ενδιαφέροντα. 


 Η αιτία που προκαλεί τον αυτισμό παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη, αν και τα τελευταία πέντε χρόνια οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μια σειρά από σπάνιες γονιδιακές αλλαγές ή μεταλλάξεις  ο συνδυασμός των οποίων είναι ικανός να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού, χωρίς βέβαια  να παραγνωρίζεται η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων κατά την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου. Άλλοι πάλι μιλούν για ένα νευρολογικό πρόβλημα  που επηρεάζει τα τμήματα του εγκεφάλου τα οποία επεξεργάζονται τη γλώσσα και τις  πληροφορίες που δίνουν οι αισθήσεις ενώ μπορεί να εμπλέκονται και γενετικοί παράγοντες, οργανικά αιτία ή και κληρονομικά στοιχεία συσχετιζομενα με τις καταβολές του.


Όσον αφορά τα αγόρια (η εμφάνισή του είναι 4 έως 5 φορές πιο συχνή σε αυτά) υποστηρίζεται ότι οι ανωμαλίες της αμυγδαλής του εγκεφάλους, η οποία έχει καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική ζωή, στη μνήμη και στην κοινωνικότητα, δημιουργούν  «πρόσφορο έδαφος» εμφάνισης του αυτισμού.  Το αίτιο ή τα αιτία βέβαια πρέπει ακόμα να διερευνηθούν.


Ο αυτισμός είναι «ισόβια» διαταραχή. Μπορεί να διαγνωστεί με αξιοπιστία από την ηλικία των 3 ετών ενώ, με  βάση τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, πιστεύεται ότι σημάδια του αυτισμού μπορούν να εντοπιστούν και σε μωρά κάτω των τεσσάρων μηνών.  Καμία θεραπεία δεν θα ανατρέψει την πορεία του, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, γι'αυτό  ξεσπά διαμάχη ανάμεσα στους ειδικούς για την καταλληλότητα ή απόρριψη μιας μεθόδου. Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι υποβοήθησης των παιδιών με αυτισμό στοχεύοντας κυρίως στην μείωση των συμπτωμάτων και στην καλύτερη προσαρμογή τους. Ειδικά δομημένα προγράμματα μπορούν να μάθουν στα παιδιά βασικές δεξιότητες ή να τα βοηθήσουν να  εξελίξουν τις ιδιαίτερες κλίσεις τους  καλλιεργώντας παράλληλα κοινωνικές δεξιότητες μέσα από τη συναναστροφή και επικοινωνία με άλλους ενώ προγράμματα προ επαγγελματικής κατάρτισης είναι κατάλληλα για την εκμάθηση δεξιοτήτων εργασίας.


Η αντιμετώπιση του είναι κυρίως εκπαιδευτική και λιγότερο φαρμακευτική, με τη χρήση ειδικών ψυχοτρόπων φαρμάκων σε περιπτώσεις ιδιαίτερα έντονων διαταραχών συμπεριφοράς. Η στήριξη των γονέων, οι εκστρατείες ενημέρωσης για τη φύση του αυτισμού, τα συναισθήματα και τις ανάγκες των παιδιών, η εξάλειψη μύθων και η αναγνώριση του δικαιώματος για ζωή αποτελούν κλειδί για την τροποποίηση συμπεριφορών και την ενθάρρυνση θετικότερων στάσεων απέναντι στο φαινόμενο του αυτισμού. Το βασικό που δεν πρέπει να ξεχνάμε σε κάθε περίπτωση είναι ότι ο αυτισμός δεν πονάει το παιδί. Ο τρόπος, όμως, που του φερόμαστε μπορεί να το πονέσει ανεπανόρθωτα.


2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png