• ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ

Του Conor



Ήθελα από καιρό να αποτυπώσω τις σκέψεις μου για την απώλεια του τετράποδου φίλου μας. Μάλλον το «αδερφός» αντικατοπτρίζει καλύτερα όλα αυτά που νιώθω. Ωστόσο, από τα μέσα Οκτώβρη πάντα παρατούσα το γράψιμο. Το φορτίο ήταν βαρύ, δεν μπορούσα να το διαχειριστώ.


Όσοι έχουν κατοικίδιο ξέρουν. Το δέσιμο που αποκτάς με αυτά τα πλάσματα δεν μπορεί να περιγραφεί εύκολα. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τις ανθρώπινες σχέσεις. Με κάποιο μαγικό τρόπο τα ζώα αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές μας. Ίσως να είναι το ότι δεν μιλάνε και γι’ αυτό δεν μας απογοητεύουν ποτέ. Ίσως το ότι κάθε στιγμή θέλουν να πάρουν χαρά –αλλά κυρίως πάντα να δώσουν-. Ίσως, το ότι όταν τα χαϊδεύεις το άγχος και οι έγνοιες μαλακώνουν.


Ο Κόνορ ήρθε στη ζωή μας σε μία δύσκολη περίοδο πριν από 10 χρόνια. Ήταν από τις σωστότερες επιλογές που πήραμε ως οικογένεια. Η βοήθεια που μας προσέφερε, με αντάλλαγμα λίγο φαγητό, λίγο νερό και πολλά χάδια, θα του τη χρωστάμε για πάντα. Ήταν δίπλα μας σε κάθε κεφάλαιο αυτών των 10 χρόνων, καλό ή κακό, με κοινή αντιμετώπιση σε κάθε κατάσταση να κουνάει την ουρά του.


Όταν αρρώστησε κάναμε τα πάντα για να αναστρέψουμε την κατάσταση. Δυστυχώς, η πιο αναθεματισμένη αρρώστια είχε άλλα σχέδια. Ωστόσο, όσο και να μας σπάραζε η ιδέα ότι θα τον χάσουμε, ήταν χρέος μας απέναντι στην αξιοπρέπεια του να τον αφήσουμε να ξεκουραστεί δίχως να νιώσει καθόλου πόνο -κάτι που άλλωστε του ήταν άγνωστο σε όλη του τη ζωή, σε αντίθεση με τόσα άλλα άτυχα ζώα-.


Ήταν μία πράξη ευθύνης και ανιδιοτέλειας που όσο και να μου τρυπάει την καρδιά δεν την μετανιώνω.


Ο χρόνος λένε είναι ο καλύτερος γιατρός. Εγώ, ενώ πάνε 5 μήνες, είμαι σε πολύ πρώιμο στάδιο της θεραπείας μάλλον.


Παρά την οδύνη του τέλους, με παρηγορεί η σκέψη πως στη ζωή του δεν του έλλειψε ποτέ τίποτα και πραγματικά πήρε τόση μα τόση αγάπη. Θυμάμαι να κάνω πλάκα στη μάνα μου «Αμάν ρε μάνα περισσότερα συμπληρώματα παίρνει ο Κόνορ παρά εμείς!»


Ωστόσο, τόσα άλλα ζώα δεν έχουν την τύχη του Κόνορ. Η ζωή τους είναι βάναυση και βιώνουν σε όλο της το μεγαλείο την αγριότητα που έχει μέσα της η ανθρώπινη φύση ή απλά μαραζώνουν εξαιτίας της αδιαφορίας μας.


Ένα λάθος που κάναμε όταν πήραμε τον Κόνορ (εγώ ήμουν 11 χρονών που να καταλάβαινα) είναι ότι τον αγοράσαμε. Από τη στιγμή που υπάρχουν τόσα ζώα που έχουν ανάγκη την υιοθεσία αυτή είναι μία εντελώς απερίσκεπτη κίνηση.


Τόσα ζώα έχουν ανάγκη την βοήθεια και την αγάπη μας.


Μην κλείνεις τα μάτια.


Μην αγοράζεις κατοικίδα.


Υιοθέτησε.


Αν δεν μπορείς να υιοθετήσεις, δες πως μπορείς να είσαι αρωγός στην ανακούφιση του πόνου τους.


Κατάγγηλε περιστατικά βίας αν πέσουν στην υπόληψή σου.


Μέχρι να μην υπάρχει πια κανένα αδέσποτο πουθενά



2.png

follow us on Instagram @atheniantimes.gr

"Νέα άποψη σε Αθηναϊκούς καιρούς"
- ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΜΑΣ -
Εικόνα1.png
LACREDI LOGO.png
- ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ -
  • Black Facebook Icon
  • Instagram
Εικόνα1.png
Εικόνα1.png